Een sport die bijna niemand kent. Precies daarom staat hij voor iedereen open.

De tweede ontmoeting

Narcisse Amoussou, de troef die niemand verwachtte

De federatie ziet het licht op 3 april 2024. Alles moet dan nog worden opgebouwd: spelers vinden, ze opleiden, een team samenstellen. Een tweede ontmoeting, even onverwacht als die in Barcelona, maakt dat mogelijk.

De tamboerijnwereld is klein en nieuws gaat er snel rond. Via via hoort Narcisse Amoussou dat er in België een federatie is opgericht. Hij bemachtigt mijn nummer en belt me op.

Narcisse, die in België woont, leerde de tamboerijn in 2016 kennen in Benin, zijn land van herkomst. Hij was toen handballer, tot Thomas Tossou-Dan, voorzitter van de Beninse tamboerijnbalfederatie, hem voor het eerst een tamboerijn in handen gaf. Hij is het die hem heeft opgeleid.

De resultaten laten niet op zich wachten. In 2018, in zijn eerste nationale kampioenschap, bereikt zijn club, AS ACADEMIA uit Cotonou, de finale, die verloren gaat tegen de Aigles Rouges uit Comé: tweede prijs.

Daarna verovert hij een plaats in het Beninse nationale team, als cordier (voorspeler). In 2022 wordt hij kampioen van de Labor Gate. Datzelfde jaar speelt hij in Montpellier het WK in open lucht, waar Benin vierde eindigt. In 2023 speelt hij het WK indoor in Monzambano, in Italië, waar zijn team zijn eerste overwinningen boekt.

Hij vervolmaakt zich ook in Frankrijk, bij de familie Ganivenq. Al tien jaar steunen Louis, pionier van de Franse tamboerijn, en zijn dochter Patricia Narcisse en de Beninse spelers. Patricia is intussen voorzitster van de Franse federatie geworden.

Na onze ontmoeting was elke twijfel verdwenen. Ik had de troef gevonden die ons ontbrak, en mijn vastberadenheid was alleen maar groter.

Narcisse neemt dan op het terrein het roer in handen. Hij leidt één voor één de spelers op die in september 2025 de Rode Duivels van de Tamboerijn worden, en neemt ze enkele dagen later mee naar Les Pennes-Mirabeau: het eerste WK van het Belgische team, en voor hem al het derde.

Het vervolg schrijft hij samen met hen. In december eindigt het team in Evere laatste op de Europabeker, bij gebrek aan ervaring. Twee maanden later, in Rome, bereikt het de achtste finales van het wereldkampioenschap. In april staat het in Beauvais op de tweede trede van het podium.

Als sportief directeur en kapitein zet Narcisse zich met hart en ziel in voor deze sport.

Je hoeft hem maar te zien spelen. Elk gebaar klopt, als stilgezet in de tijd; elke bal wordt met adel geslagen, de blik strak op de tegenstander die hij zo meteen zal vloeren.

Narcisse Amoussou, sportief directeur en kapitein van het nationale team