woensdag 30 september 2026
De Rode Duivels van de Tamboerijn winnen het WK in Les Pennes-Mirabeau in reeks D heren
Een jaar geleden eindigden ze laatste in reeks D beloften heren. Dit weekend wonnen ze in Les Pennes-Mirabeau hun vijf wedstrijden en brachten ze de beker mee naar België. Volgend jaar spelen ze in reeks C.
We zijn er bijna niet geraakt. De moeilijkheden stapelden zich op en enkele dagen voor vertrek stonden we op het punt af te haken. Toen bezorgde de organisatie van het toernooi ons een verrassing die we niet zullen vergeten: gezien onze moeilijkheden nam ze onze reis- en verblijfskosten voor haar rekening. Dank aan de Tambourin Club des Pennes-Mirabeau.
We kwamen dus als laatsten aan. Op zaterdag was het toernooi om 9 uur begonnen; ons vliegtuig landde om 13 uur in Marseille, en om 15 uur speelden we onze eerste wedstrijd. Omdat onze late aankomst het schema door elkaar gooide, moesten we drie wedstrijden na elkaar spelen. Je zou denken dat ons dat zou uitputten. Het omgekeerde gebeurde: opgezweept omdat ze de uitdaging om er te zijn hadden waargemaakt, wonnen de Rode Duivels van de Tamboerijn alles, en met overmacht — 8-2 tegen Figanières, 8-2 tegen Chorges, 8-3 tegen Les Pennes-Mirabeau.
Op zondag, zonder nog goed te beseffen hoe ze die prestatie de dag voordien hadden neergezet, speelden ze om 9 uur de halve finale tegen Lavérune en wonnen ze die op het nippertje, 8-7. Om 12 uur, in de finale, waren ze Lavérune opnieuw de baas, 8-4: de WK-beker kwam hun met recht toe, en hun overwinning staat buiten kijf.
Kijk hoeveel weg er is afgelegd. Een jaar geleden, op ditzelfde WK, eindigden we laatste in reeks D beloften heren. Sindsdien hadden onze spelers geen bal meer buiten aangeraakt: in België traint de ploeg alleen in de zaal. Nu staan ze als winnaars op het podium, en promoveren ze volgend jaar naar reeks C.
De uitdaging wordt nog zwaarder. Reeks D speelt op een terrein van 60 meter; reeks C op 80 meter. En de bal is er kleiner, en sneller, omdat hij zwaarder is dan in reeks D.
Dit WK bevestigt wat we schreven over Narcisse Amoussou, onze sportief directeur en kapitein: hij werd verkozen tot beste speler van zijn reeks en kreeg op het podium zijn metalen beker, naast de beker van de kampioenenploeg en die welke elke winnende speler ontving.
En dan is er Carlos. Hij beantwoordde onze oproep, en hij was er. Dank je, Carlos, dat je als achterspeler onze rug hebt gedekt: zonder jou hadden we nooit al die wedstrijden gewonnen.
Deze titel danken we ook aan twee mensen die we als onze mentors beschouwen: Louis Ganivenq en zijn dochter Patricia, voorzitster van de Franse federatie voor tamboerijnbal. Louis, de bedenker van tamboerijnbal in de zaal, nam de Belgische ploeg onder zijn hoede: met zijn pet stevig op het hoofd coachte hij haar tijdens al haar wedstrijden, zoals hij elk jaar op dit WK doet, en dankzij zijn raad kwam ze telkens als winnaar van het veld. Patricia steunt ons al sinds het allereerste begin van onze weg. Louis, Patricia: dank jullie wel dat jullie altijd aan onze zijde staan en ons sinds de eerste dag de waardevolle raad geven die ons doet groeien.
Dank aan Philippe Gouneaud, organisator van het WK, aan de Tambourin Club des Pennes-Mirabeau, zijn vrijwilligers en de stad Les Pennes-Mirabeau. Tot volgend jaar, in reeks C.
